Zaznacz stronę

Tuning wiatrówek sprężynowych

utworzone przez

Dlaczego warto oddać wiatrówkę na tuning, albo wykonać go własnoręcznie? Pudełkowe wiatrówki sprężynowe, w szczególności te z kategorii rekreacyjnych, nie strzelają zbyt dobrze. Zazwyczaj w pierwszym etapie strzałom towarzyszy efekt dieselowania, wiatrówka ma wyraźnego kopa, drgania i brzęczenie sprężyny a cykl strzału jest strasznie wydłużony, co znacząco odbija się na celności karabinka.

Warto wykonywać tuning, gdyż eliminuje on ww. zjawiska, poprawia kulturę pracy systemu, wycisza go i wygładza, przez co strzelanie staje się o wiele przyjemniejsze i celniejsze.

Zabiegi składowe tuningu sprężynowej wiatrówki:

Wymiana fabrycznej sprężyny na inną, wykonaną z lepszego drutu (Oteva 70 – wykorzystywany do produkcji elementów zaworów w silnikach samochodowych), który będzie trzymał parametry przez wiele tysięcy strzałów. Sprężyna musi mieć odpowiednią średnicę (około 20 mm), grubość drutu (zazwyczaj 3 – 3,2 mm) i długość oraz liczbę zwojów. Ponadto musi być odpowiednio zakończona z obu stron – ostatnie dwa zwoje z jednej i z drugiej strony są zaklepane do siebie oraz zeszlifowane idealnie na płasko, aby sprężyna stała w pionie i dolegała całą swoją powierzchnią do stopki prowadnicy i dna tłoka.

Dorobienie dopasowanej średnicą i długością prowadnicy sprężyny wykonanej z poliamidu. Prowadnica stabilizuje sprężynę, aby nie wypaczała się na boki, a po strzale nie wpadała w drgania. Dlatego ważne jest, aby prowadnica miała odpowiednią długość, średnicę (wchodzi dość ciasno w sprężynę) i była wykonana z tworzywa (np. ertalitu), który pochłonie część drgań i zagwarantuje dobry poślizg sprężyny po prowadnicy. Dobrze jest, jeżeli prowadnica jest „przegubowa”, czyli składa się z dwóch części – „słupka” z poliamidu i stopki z metalu, dzięki czemu te elementy mogą poruszać się względem siebie (zasada łożysk ślizgowych), eliminując wibracje spowodowane ruchem skrętnym sprężyny. Ponadto kolejnym elementem jest tzw. „kapelusz”, który zakłada się na górną część sprężyny. Kapelusz gwarantuje dobry ślizg skrętny w tłoku oraz przejmuje część drgań (amortyzuje) powstałych w wyniku uderzenia tłoka o dno cylindra.

Stosuje się również podkładki metalowe między stopkę prowadnicy a sprężynę oraz pomiędzy sprężynę a kapelusz. Zadaniem tych podkładek jest pełnienie funkcji łożysk ślizgowych i zapewnienie sprężynie swobodny ruch skrętny, a także za ich pomocą modyfikuje się napięcie wstępne sprężyny i ustala się energię kinetyczną karabinka.

Wymiana uszczelki tłoka. Fabrycznie wykorzystywane uszczelki tłoka w większości przypadków są wytworzone z twardego plastiku, który nie uszczelnia zbyt dobrze cylindra i nie spręża powietrza powtarzalnie, co powoduje skoki prędkości początkowej i niecelność. Warto zatem wymienić uszczelkę tłoka na uszczelki zaprojektowane i produkowane przez Tuningowców. Można je poznać po kolorach – czerwone, zielone, niebieskie i czarne. Są one wykorzystywane ze specjalnego tworzywa, które jest miękkie i podczas sprężania powietrza dobrze uszczelnia cylinder. Ponadto tworzywo to ma bardzo niski współczynnik tarcia, przez co efektywność energetyczna karabinka rośnie, a cykl strzału znacząco się skraca.

Zrobienie lub poprawienie korony lufy. O ile w topowych modelach wiatrówek nie jest to konieczne, bo zazwyczaj korona jest ok, o tyle w tańszych rekreacyjnych modelach, jak np. Hatsan 90, zdarzają się lufy „cięte z metra” i w żaden sposób nie zakończone. Warto na początku spojrzeć w przewód lufy, czy gwint jest dobry, nie ma przerw ani dziwnych zniekształceń, a następnie zwrócenie uwagi na koronę lufy – czy w ogóle jest wykonania i jak jest wykonana. Zrobienie dobrej korony lufy to nie jest prosta sprawa i wymaga wiedzy, doświadczenia i sprzętu. Niemniej lepsza korona lufy zrobiona z ręki garażowo niż całkowity jej brak. Jak zrobić domowym sposobem? Na początek można z grubsza podebrać materiału stosując kamień szlifierski kulowy o średnicy max 8mm zakładany na multiszlifierkę i delikatnie z wyczuciem muskać wylot lufy, aż krawędzie się spiłują. Następnie należy to wyrównać. Ja stosuję do tego stalową kulkę 6mm wkręconą w imadło. Następnie kładę na nią zwilżony papier wodny o gradacji 800 i kręcę w łoniach lufą dociskając jej wylot do papieru na kulce. Co jakiś czas zmieniam papier i tak z wyczuciem kilkanaście minut, aż wylot lufy zrobi się już równy stożkowaty. Niektórzy mogliby na tym skończyć i byłoby ok. Ja jednak biorę jeszcze śrubę z łbem półokrągłym o średnicy 5-6mm i zaciskam ją w uchwycie wiertarskim. Następnie na łeb śruby nakładam pastę do szlifowania gniazd zaworowych w silnikach samochodowych i kulistymi ruchami polerują na koniec koronę, aż zrobi się błyszcząca.

Na koniec wycieram koniec lufy i zakładam ją na karabinek. Ładuję do portu ładowania przecierak filcowy nasączony oliwką do pielęgnacji karabinka, za nim wpycham płaski śrut i strzelam, aby oczyścić lufę z pozostałości po koronacji. Powtarzam czynność dla pewności.

Poprawienie portu ładowania. Bardzo często w tanich wiatrówkach port ładowania nie jest sfazowany, albo ma zbyt płytką fazę. Skutkiem takiego niedbalstwa jest trudność w załadowaniu śrutu – zaczepia on o krawędź otworu, albo wystawanie fragmentu kielicha z portu ładowania, w efekcie czego podczas zamykania lufy kielich ulega zniekształceniu – to z kolei powoduje wahania prędkości początkowej oraz koziołkowanie śrutu i drastyczny spadek celności. Poprawa portu ładowania wygląda podobnie do zrobienia korony z tą różnicą, że nie wymaga aż tak wielkiej dokładności. Właściwie wystarczy delikatnie musnąć port ładowania kamieniem szlifierskim w kształcie kuli. Zbieramy po trochu i wtykamy śrut. Powtarzamy, aż cały śrut idealnie schowa się nam w porcie ładowania.

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Masz pytanie? Potrzebujesz pomocy?

Wiatrówki i porady wiatrówkowe znikną z Youtube

...

Oznaczenia lunet – ładafak?!

...

Wiatrówka QB57 – czy warto kupić?

...

Pin It on Pinterest

Share This